Verloop van de ziekte

APS is een chronische ziekte die (nog) niet te genezen is. De meerderheid van de mensen die goed gevolgd en behandeld worden zijn in staat om een normaal en gezond leven te leiden. Omdat het risico op trombose al is verhoogd, is het zeer raadzaam om andere risicofactoren zoals roken, overmatig alcoholgebruik, overgewicht en bepaalde anticonceptiepillen te vermijden. Vraag aan uw arts welke vorm van anticonceptie voor u het beste is.
Patienten Herseninfarct Antifosfolipiden syndroom

Wat is het Antifosfolipiden syndroom

Het antifosfolipiden syndroom (APS) is een auto-immuun ziekte en wordt gekenmerkt door een verhoogde bloedstolling waardoor tromboses kunnen ontstaan. De ziekte is ook bekend onder de naam Hughes syndroom.

lees meer

Wat is het Antifosfolipiden syndroom

Het antifosfolipiden syndroom (APS) is een auto-immuun ziekte en wordt gekenmerkt door een verhoogde bloedstolling waardoor tromboses kunnen ontstaan. De ziekte is ook bekend onder de naam Hughes syndroom, afkomstig van de Londense arts professor Hughes die de ziekte voor het eerst herkende. Beide namen kunnen worden gebruikt, wereldwijd is echter het antifosfolipiden syndroom, afgekort APS, het meest gangbaar.

Auto-immuunziekte

Een auto-immuunziekte wil zeggen dat het afweersysteem ontregeld is waardoor dit het eigen lichaam aanvalt. Normaal zorgt ons afweersysteem voor bescherming tegen lichaamsvreemde indringers zoals  bacteriën en virussen. Antistoffen spelen hierbij een belangrijke rol. Bij APS worden antifosfolipiden antistoffen gevormd. Deze antistoffen zorgen ervoor dat het bloed stroperig wordt en er bloedklontertjes of stolsels kunnen ontstaan. Een afsluiting van een slagader door een stolsel zorgt ervoor dat weefsels onvoldoende bloed krijgen en er symptomen ontstaan. Als er een bloedstolsel ontstaat in de bloedvaten naar de hersenen, ontstaan er uitvalsverschijnselen, een beroerte of herseninfarct genoemd.
 

Diagnose

Meestal wordt de diagnose APS pas laat gesteld nadat een van de ernstigere symptomen zich voordoet, zoals een herseninfarct. Het antifosfolipiden syndroom kan men opsporen door bloedonderzoek te laten doen.

lees meer

Diagnose

Meestal wordt de diagnose APS pas laat gesteld nadat een van de ernstigere symptomen zich voordoet, zoals een herseninfarct. Het antifosfolipiden syndroom kan men opsporen door bloedonderzoek te laten doen. Wanneer uit dit onderzoek blijkt dat iemand bij herhaling antifosfolipiden antistoffen aanmaakt boven een bepaalde waarde, spreken we van het antifosfolipiden syndroom. Omdat bijvoorbeeld griep of een infectie deze antistoffen ook tijdelijk kunnen verhogen zonder dat er sprake is van APS, spreken we pas bij een tweede positieve test (met een tussentijd van minstens 12 weken) van het antifosfolipiden syndroom. Er zijn 3 verschillende soorden antifosfolipiden antistoffen: lupus anticoagulans, anti-cardiolipine en anti-beta-2-glycoproteïne

Behandeling

APS is meestal goed te behandelen met antistollingsmiddelen. Hiermee zijn ook vaak ernstige symptomen te voorkomen. Afhankelijk van welke antifosfolipiden antistoffen verhoogd zijn gekozen worden voor een middel ter behandeling.

lees meer

Behandeling

APS is meestal goed te behandelen met antistollingsmiddelen. Hiermee zijn ook vaak ernstige symptomen te voorkomen. Afhankelijk van welke antifosfolipiden antistoffen verhoogd zijn zal voor clopidogrel gekozen worden of voor de sterkere antistollingsmiddelen acenocoumarol (Sintrom Mitis) of fenprocoumon (Marcoumar) waarvoor gecontroleerd moet worden door de trombosedienst. Er zijn aanwijzingen dat de nieuwere antistollingsmiddelen die niet door de trombosedienst gecontroleerd hoeven te worden (de DOACs) niet zo goed werken bij APS, deze zullen dus niet worden voorgeschreven.

Verloop van de ziekte

APS is een chronische ziekte die (nog) niet te genezen is. De meerderheid van de mensen die goed gevolgd en behandeld worden zijn in staat om een normaal en gezond leven te leiden.

lees meer


Overige informatie


  • Patiënten met APS hebben een hoger risico op zwangerschapscomplicaties. De problemen die bij de zwangerschap kunnen ontstaan zijn:

    • Herhaalde vroege miskramen
    • Late miskramen
    • Vruchtdood later in de zwangerschap
    • Groeiachterstand
    • Vroeggeboorte
    • Zwangerschapsvergiftiging

    Wanneer een vrouw APS heeft kan door het gebruik van antistollingsmiddelen de kans op complicaties sterk gereduceerd worden maar door het verhoogde risico op complicaties is het noodzakelijk dat de zwangerschap goed wordt gevolgd en begeleid door een gynaecoloog. Als u een kinderwens heeft, is het dus erg belangrijk om dit tevoren met uw behandelend arts te bespreken. De antistollingsmiddelen clopigrel, acenocoumarol en fenprocoumon zijn bovendien niet veilig in de zwangerschap. Wanneer u een van deze middelen gebruikt, dan moet deze medicatie direct bij het vaststellen van zwangerschap gestopt worden en vervangen worden door laag moleculair gewicht heparine (LMWH).